Perikardit
Giriş
Perikardit – perikardın iltihabi xəstəliyini xarakterizə edir. Əksər hallarda idiopatik olsa da, bəzi hallarda müəyyən səbəb (virus infeksiyaları, autoimmun xəstəlik) aşkarlanır.
Miokard təbəqəsi də iltihabi prosesə qoşulduqda, bu, mioperikardit adlanır.
Təsnifat
- Kəskin perikardit
- <4–6 həftə
- Persistə edən perikardit
- >4–6 həftə
- Təkrarlayan perikardit
- Simptomsuz dövrdən ən azı 4–6 həftə keçdikdən sonra simptomların yenidən qayıtması
- Xroniki perikardit
- >3 ay
Etiologiya
Əksər hallarda (80%) səbəb tapılmır və ya buna ehtiyac olmur (idiopatik perikardit). Ən çox aşkarlanan səbəblər:
İnfeksion səbəblər:
- Viruslar (parvovirus B19, Epşteyn-Bar virusu, koksaki, sitomeqalovirus)
- Bakteriyalar nisbətən daha az rast gəlinir (M. tuberculosis, B. burgdorferi, C. burnetti)
- Göbələklər və parazitlər isə çox nadirdir
Qeyri-infeksion səbəblər:
- Autoimmun: postinfarkt sindromu, posttravmatik perikardit
- Revmatoloji və autoimmun xəstəliklər: qırmızı qurd eşənəyi, revmatoid artrit, revmatik qızdırma
- Neoplastik: əsasən, süd vəzi və ağciyər xərçəngi
- Metabolik: uremik perikardit
- Yatrogen səbəblər: peyvəndlər, şüa terapiya
- Bəzi dərman preparatları: amiodaron, tiazid diuretikləri, antineoplastik preparatlar
| Parvovirus B19 və Epşteyn-Bar virusu perikarditə ən çox səbəb olan viruslardır. |
Simptomlar
Simptomlar, adətən, kəskin başlanğıca malik olur:
- Subfebril temperatur
- Döş qəfəsində ağrı:
- Kəskin deşici xarakterli, bəzən sol kürək sümüyünə doğru yayıla bilər
- Fiziki hərəkətdən asılı deyil
- Uzanarkən, dərin nəfəs aldıqda və ya öskürərkən artır, oturarkən və ya önə əyilərkən isə azalır
- Ürək çatışmazlığı simptomları (tez yorulma, təngnəfəslik, periferik ödem və s.)
| Uremik perikardit zamanı döş qəfəsi ağrısı nadir hallarda rast gəlinir. |
Diaqnostika
Laborator müayinə:
- İltihab göstəriciləri (CRP ↑, EÇS ↑, leykosit sayı ↑)
- Kardial biomarkerlər:
- Troponin ↑ və CK-MB ↑: miokard zədələnməsi varsa
- BNP ↑: konstriktiv perikardit və ya ürək tamponadası varsa
EKQ:
Kəskin perikarditdə patoloji EKQ dəyişiklikləri:
- Erkən mərhələdə → PQ intervalının diffuz şəkildə enməsi
- Kəskin mərhələ → diffuz ST-elevasiyası
- Xronik mərhələdə → əksərən, patologiya müşahidə olunmur, bəzi hallarda mənfi T dalğaları

Exokardioqrafiya:
- Perikard effuziyasını aşkar etmək üçün ən yaxşı metod
- Perikardın qalınlaşması və diastolik fazada qanla dolma funksiyasının pozulması müşahidə edilə bilər
İnvaziv diaqnostika:
Perikardın punksiyası:
- İnfeksion, neoplastik və ya autoimmun səbəbləri ayırd etmək üçün istifadə olunur
Koronar angioqrafiya:
- Miokard infarktını istisna etmək üçün
Diaqnostik kriteriyalar
Perikard diaqnozunun qoyulması üçün Avropa Kardiologiya Cəmiyyətinin (ESC - European Society of Cardiology) kriteriyaları istifadə oluna bilər. Buna əsasən aşağıdakı kriteriyalardan minimum 2-i xəstədə olmalıdır:
- Perikardit üçün tipik olan döş qəfəsi ağrısı (yuxarıda verilmişdir)
- EKQ-də tipik patoloji dəyişikliklər (yuxarıda verilmişdir)
- Kəskin başlayan perikard effuziyası
- Auskultasiyada sürtünmə küyü
Müalicə
Perikarditin müalicəsi etiologiyadan və klinik gedişatdan asılı olaraq fərqlənir.
Ümumi yanaşma
- İltihab göstəriciləri normallaşana və simptomlar keçənə qədər fiziki istirahət tövsiyə olunur
- İdman qadağası: perikardit zamanı 3 ay, mioperikardit zamanı 6 ay
⚠️ Aşağıdakı simptomlardan bir və ya bir neçəsi müşahidə olunarsa, müalicə stasionar şəraitdə aparılmalıdır:
|
İltihabəleyhinə müalicə
İlk seçim preparatları:
- Qeyri-steroid iltihabəleyhinə preparatlar: aspirin, ibuprofen, kolxisin
İkinci sıra seçim preparatları:
- Qlükokortikoidlər (prednizolon)
Cərrahi müalicə
Perikardektomiya:
- Göstəriş:
- Konstriktiv perikardit, ağır ürək çatışmazlığı simptomları (NYHA III–IV)
Perikard punksiyası və drenaj:
- Tamponada və ya böyük effuziya olduqda simptomatik müalicə məqsədilə tətbiq edilir
| Perikardektomiya zamanı perioperativ ölüm faizi təxminən 12% təşkil edir! |